วีรชนผู้กล้าแห่งเมืองสยาม

มีวีรชนมากมายที่ล้วนแล้วแต่ฝากชื่อเสียงในเลื่องลือ ในอดีตจนมาถึงยุคปัจจุบัน ถ้าหากเราลองมองย้อนกลับไปแล้ว

ที่เรายังคงมีประเทศอยู่เป็นเอกราชก็เพราะ กษัตริย์ องค์ก่อนๆที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็น พระนเรศวร พระเจ้าตากสินมหาราช

พระเจ้าอู่ทอง พระปิยมหาราช หรือแม้กระทั่งในหลวง องค์ปัจจุบันก็ดี ที่ทำให้ สยามชาติ หรือประเทศไทย ยังคงมีอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ แต่ที่จะกล่าวในครั้งนี้คือ ชาวบ้านบางระจัน นักสู้เมืองสิงห์ผู้ปกป้องดินแดนสยาม

สงครามระหว่างไทยกับพม่านั้นมีมายาวนานมากนักแต่ใครหลายๆคนจะรู้หรือไม่ว่าผู้ที่ปกป้องแผ่นดินเราแล้วนอกจาก กษัตริย์ ทหารผู้ผ่านการฝึกแล้ว ยังชาวบ้านผู้ที่รักยิ่งในสยามประเทศ ชาวบ้านบางระจัน สิ่งที่เลื่องลือมายาวนาน

คือการที่คนชนกลุ่มน้อย เข้าต่อสู้ปกป้องบ้านเมืองในยามที่เกิดภัยสงคราม

เรื่องราวเหล่านี้เกิดขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ก่อนที่จะเสียกรุงในครั้งที่ 2 วีรกรรมของบุคคลกลุ่มเล็กๆแต่ทำประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่มีผู้นำที่ถูกจารึกชื่อไว้ 11 คน ที่เป็นวีรชนแห่งบางระจัน นำโดย นายพันเรือง กำนันของตำบลบางระจัน นายทองแสงใหญ่ ผู้ช่วยกำนันของตำบลบางระจัน นายแท่น นายอิน นายเมือง นายโชติ เป็นชาวบ้านศรีบัวทอง นายดอกไม้ นายทองแก้ว เป็นชาวบ้านสี่ร้อย วิเศษชัยชาญ ขุนสวรรค์สรรพกิจ กรมการเมืองสรรคบุรี นายจันทร์หนวดเขี้ยว นายบ้านโพธิ์ทะเล และนายทองเหม็น ผู้ใหญ่บ้านกลับ ปีพุทธศักราช 2307 ได้มีการเดินทัพของพม่ารามัญเข้ามาทางอ่างทอง แม่ทัพพม่าในตอนนั้นคือ

เนเมียวสีหบดี ทำการตั้งค่ายที่อำเภอเมือง วิเศษชัยชาญ ได้ปล้นฆ่าข่มเหง ชาวสยามประเทศ(ประเทศไทย)ไปมาก

ชาวบ้านเกิดความคับแค้นใจ นายอิน นายแท่น นายโชติ นายดอก นายทองแก้ว จึงจับมือชักชวนกันลักลอบเข้าไป แอบตีค่ายพม่า อยู่เป็นระยะๆ แล้วจึงได้เดินทางไปหา พระอาจารย์ธรรมโชติ เป็นพระอาจารย์ที่มีอาคมเก่งกล้า แจกผ้ายันต์เพื่อเป็นขวัญกำลังใจ ต่อจากนั้นจึงได้ไปสมทบกับชาวบ้านบางระจัน ซึ่ง มี ขุนสวรรค์ นายจันทร์หนวดเขี้ยว นายทองเหม็น นายทองแสงใหญ่และนายพันเรือง ด้วยความที่ เป็นชาวบ้านแม่ทัพของพม่านั้น จึงได้ส่ง ทหารจำนวนไม่มาก มาเพื่อหวังชนะโดยง่าย

แต่ขอโทษเถอะครับ แพ้กลับไปตลอด 7 ครั้ง แต่ครั้งที่ 7 เราสูญเสีย นายจันทร์หนวดเขี้ยว นายทองเหม็น นายแท่นและขุนสวรรค์ ไปในการรบครั้งนี้ และครั้งที่ 8 ต่อมาพม่าได้นำเอาปืนใหญ่มาด้วยหวังจะเอาชนะโดยเด็ดขาด และ ในครั้งนี้ ไทยเราก็พ่ายแพ้ ไปการรบที่ค่ายบางระจันกินเวลาทั้งสิ้น 5 เดือน และหลังจากนั้นไม่นาน เราก็เสียกรุง ครั้งที่ 2